Łysienie łojotokowe

Łysienie łojotokowe czy przerzedzenie włosów na skórze głowy, a nawet całkowita ich utrata na tle łojotoku dotyczy niemal wyłącznie mężczyzn. Jest to jeden z częściej spotykanych typów łysienia. Skłonność do łysienia łojotokowego jest cechą dziedziczną a więc może być dziedziczone np. z ojca na syna. Dziedziczenie łysienia jak również innych cech może także występować pomiędzy nieco dalszym pokrewieństwem. Łysienie przeważnie poprzedzone jest łupieżem łojotokowym tłustym bądź też suchym. Rozpoczyna się typowo dla łysienia androgenowego czyli od kątów czołowych i szczytu głowy doprowadzając zwykle do całkowitego wyłysienia. Drugim etapem jest łysienie na szczycie głowy. Jedynie z tyłu głowy pozostaje wąski pas włosów, jest on w kształcie typowej podkowy. Oczywiście schorzenie nie leczone może doprowadzić nawet do całkowitego wyłysienia. Na szczęście można je skutecznie leczyć. Ważne jest kompleksowe działanie zarówno od wewnątrz jak i od zewnątrz.

By w pełni zrozumieć, dlaczego dochodzi do wypadania włosów, należałoby powiedzieć czym jest łojotok...

Tak więc łojotok to zjawisko polegające na wytwarzaniu łoju w ilości wyraźnie za dużej, przewyższającej potrzeby naszego organizmu. Gruczoły łojowe powodują szybkie przetłuszczanie się włosów co nie wygląda estetycznie. Skóra głowy staje się żółta i lśniąca. Konsekwencją tego jest najczęściej łupież łojotokowy. Często występuje także łojotokowe zapalenie skóry. Sam łojotok jest również dziedziczny. Wiąże się z występowaniem hormonów płciowych- progesteronu oraz androgenów. Pozytywnie na włosy działa natomiast estrogen. Również gdy często przebywamy na słońcu, nasze włosy rzadziej mają problem z łojotokiem. Natomiast niskie temperatury wzmagają produkcję łoju. W momencie kiedy nasze hormony nie pracują prawidłowo, kiedy mamy problemy z przemianą materii- możemy spodziewać się również problemów ze skórą głowy. Łojotok najczęściej towarzyszy nam w okresie przekwitania. Może dotyczyć także skóry w okolicach czoła, nosa i brody- tak zwana strefa "T".

Jak radzić sobie z łysieniem łojotokowym?

Podczas leczenia powinniśmy przede wszystkim skoncentrować się na czynnikach, które wywołują schorzenie, czyli w tym przypadku na nadmiernej produkcji łoju. Na rynku dostępny jest olbrzymi asortyment środków, które mogą pomóc osobom dotkniętym tym schorzeniem. Ważne jest także stosowanie odpowiedniej diety, najlepiej niskotłuszczowej oraz oczywiście odpowiednich środków do pielęgnacji włosów.

Przy łysieniu łojotokowym najważniejsze jest skupienie się na ograniczaniu łojotoku. Na rynku jest wiele preparatów, które mogą wpływać na znaczne zmniejszanie łojotoku. Oprócz działania z zewnątrz ważna jest również odpowiednia dieta i zażywanie niezbędnych witamin oraz minerałów. Najważniejszymi witaminami przy łysieniu łojotokowym są witaminy z grupy B, a w szczególności witamina B2 oraz witamina B5 zwana kwasem pantotenowym. Dobrze na włosy działają również witaminy A oraz E. Natomiast niekorzystnie wpływa alkohol, nikotyna oraz mocno przyprawione potrawy.

Jeżeli chodzi o pielęgnację włosów i skóry głowy, przy łysieniu łojotokowym bardzo ważne jest stosowanie odpowiedniego szamponu do włosów mocno przetłuszczających się lub nawet szamponu przeciwłojotokowego. Włosów nie powinno się myć codziennie gdyż wzmaga to produkcję łoju przez gruczoły łojowe, co jest normalnym odruchem skóry. Jednak z drugiej strony nie zaleca się zbytniego przetłuszczania włosów gdyż łój może zatykać poryw skórze głowy i ograniczać dostęp tlenu do komórek włosowych.

Osoby, które chorują na łysienie łojotokowe powinny unikać niesprzyjających warunków atmosferycznych takich jak np.: wiatr, mróz czy nagłe zmiany temperatury, ponieważ czynniki te wpływają na zwiększenie produkcji łoju.